10 τρόποι να αγαπάς και να φροντίζεις τον Εαυτόν σου
Όταν Αγαπώ τον εαυτόν μου, ανοίγονται πολλές δυνατότητες, στην Ζωή.
Μπορεί να ακούγεται “cliche”, εγωϊστικό ή και αυτονόητο, αλλά δεν είναι. Όταν αγαπώ πραγματικά τον εαυτόν μου, μπορώ και τον φροντίζω, για την ψυχική και την σωματική μου υγεία, χωρίς ενδοιασμούς, εκφράζω τις ανάγκες μου και τις ικανοποιώ όσο μπορώ. Επίσης όταν εγώ είμαι καλά, τότε μπορώ να ακούσω και να καταλάβω, τους γύρω μου, με περισσότερη αυθεντικότητα και ενσυναίσθηση.
Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας. Το φετινό θέμα της ημέρας είναι “Lived experiences heard: real voices, real change”. Με την ευκαιρία λοιπόν της ημέρας, σας παραθέτω μερικές σκέψεις, αλλά και βιωματικές πρακτικές, που μπορεί να σας βοηθήσουν να μειώσετε το καθημερινό στρες και να αποκτήσετε μεγαλύτερη συναισθηματική ευελιξία και ισορροπία.
Τι εννοώ όταν λέω “αγαπώ τον Εαυτόν μου”
Αγαπώ Συνειδητά, τον Εαυτόν μου σημαίνει, ότι:
“Ακούω” τις σκέψεις μου, τα συναισθήματα μου, τις αισθήσεις μου, δηλαδή ακούω και το νου και το σώμα μου. Έτσι μπορώ να να καταλάβω τον λόγο που θέλω να εκτονωθω γρήγορα, πχ. με γλυκό, ποτό, τηλεόραση, κινητό κλπ. και μετά το μετανιώνω. Με την ενσυνειδητότητα μαθαίνω να καταλαβαίνω τις αυτοματοποιημένες σκέψεις, που οδηγούν σε συναισθήματα και μπορώ να τα εκφράζω πιο αυθεντικά και χωρίς αντιδραστικότητα, τα συναισθήματα μου.
Αποδέχομαι όλα τα συναισθήματα μου θετικά και αρνητικά, γιατί είναι δικά μου. Ολοι μας θέλουμε να σταματήσουμε άμεσα κάποιο αρνητικό συναίσθημα. Είναι φυσιολογικό. Αλλά όταν δεν τα αποδεχόμαστε και προσπαθούμε να τα καταπίνουμε, με σιωπή, δουλειά, φωνές, φαγητό κλπ, τότε παραμένουν και δυναμώνουν. Με την συνειδητή αποδοχή, ισορροπούμε πιο γρήγορα και διαχειριζόμαστε τις προκλήσεις και δυσκολίες, με περισσότερη ψυχραιμία και αισιοδοξία.
Αναγνωρίζω τις ικανότητες μου και ότι έχω πετύχει μέχρι τώρα και επικεντρώνομαι σε αυτά που έχω και είμαι μέχρι σήμερα. και όχι, σε ότι μου λείπει.
Τον βλέπω με περισσότερη συμπόνια και τον κριτικάρω λιγότερο. Η αυτοσυμπόνια σύμφωνα με πανεπιστημιακές έρευνες, μας βοηθά να διαχειρίζομαστε πιο αποτελεσματικά, λάθη ή αποτυχίες. Η έντονη αρνητική αυτοκριτική, ξεκινά με σκοπό την αυτοβελτίωση και τον έλεγχο της κατάστασης, αλλά τις περισσότερες φορές, μας αποδυναμώνει και μας αποθαρρύνει. Σκεφτείτε το λίγο. Πως μιλάτε στο εαυτόν σας, σε τέτοιες καταστάσεις; Η συμπονετική αυτο-φροντίδα είναι προτεραιότητα.
Δεν τον συγκρίνω, διαρκώς, γιατί είναι μοναδικός όπως όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί. Η σύγκριση πολλές φορές, δεν μας αφήνει να χαρούμε αυτά που έχουμε και πολλές φορές μας οδηγεί στην απογοήτευση. Δεν είναι κακό να κοιτάμε το “καλύτερο”, που είναι υποκειμενικό για κάθε άνθρωπο, αλλά το αρνητικό είναι όταν αυτή η συνήθεια, μας γεμίζει με πικρία και φθόνο. Απολαμβάνω και αποδέχομαι την μοναδικότητα μου, με τα καλά μου και τα «κακά» μου. Πολλές φορές η σύγκριση γίνεται για να υποτιμήσω τον εαυτό μου και να του πω «δεν είσαι αρκετός» και αυτό δημιουργεί ένα συνεχές αίσθημα έλλειψης.
Όταν αγαπώ τον εαυτό μου, είμαι πιο “γεμάτη/ος”, οπότε έχω διάθεση να ακούω και να επικοινωνώ πιο ειλικρινά με τους άλλους και να τους καταλαβαίνω, με περισσότερη ενσυναίσθηση και συμπόνια. Αποδέχομαι πιο εύκολα και τα συναισθήματα τους και ζω πιο αρμονικά με τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Σκεφτείτε όταν είστε χαρούμενες/οι, έχετε όρεξη να μαλώσετε, να κάνετε κριτική ή να βρίσετε;
Κάνω όνειρα και βάζω στόχους που με εκφράζουν και που ικανοποιούν τις δικές μου ανάγκες, όραμα και φιλοδοξία. Δεν είναι εύκολο, αλλά σημαντικό γιατί, έτσι φτιάχνω με αυθεντικότητα και πάθος τον δρόμο, για να πετύχω τους στόχους μου και να ικανοποιήσω τις ανάγκες μου.
Δοκιμάζω νέα πράγματα, έξω από το “comfort zone” και αποδέχομαι ότι μπορεί να κάνω λάθη και να δεχτώ αρνητική κριτική.
Παρατηρώ τις σκέψεις και τις συμπεριφορές μου, που με οδηγούν σε ενέργειες που δεν με υποστηρίζουν ή που δεν μου δίνουν χαρά. Τότε μπορώ να σκεφτώ πως να τις αλλάξω, δηλαδή, να τις μεταμορφώσω σε πιο θετικές, που με βοηθούν να ζήσω, πιο χαρούμενα, πιο επιτυχημένα. Την αλλαγή την αποφασίζω εγώ, γιατί εγώ το θέλω και όχι επειδή συγκρίνω το εαυτόν μου με άλλους, ή για να τους ευχαριστήσω.
Τον φροντίζω τρυφερά και σε σωματικό επίπεδο. Τρώω ισορροπημένα ( όπως στο Ενσυνείδητο & Διαισθητικό φαγητό) και του παρέχω όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, που χρειάζονται για να διατηρηθεί με υγεία. Πίνω άφθονο νερό για να είμαι ενυδατωμένη/ος. Ασκούμαι τακτικά, για να κρατώ ένα ευλύγιστο και γερό σώμα και μυαλό. Κάνω τους ετήσιους ελέγχους μου, ανάλογα με το φύλο και την ηλικία μου.
Αγαπώ τον εαυτό μου σημαίνει, ότι τον αποδέχομαι έτσι ακριβώς όπως είναι, την παρούσα στιγμή. Αυτό δεν σημαίνει παραίτηση, αλλά ισορροπία και κίνητρο, για να μπορείτε να δείτε καθαρά τι θέλετε να αλλάξετε, πότε και με ποιο τρόπο, πάντα, με σεβασμό στην μοναδικότητα σας.
Η Ενσυνειδητότητα, είναι η παρατήρηση και αποδοχή των σκέψεων, των συναισθημάτων σας, των αισθήσεων, όπως είναι, σε κάθε δραστηριότητα με περιέργεια και χωρίς κριτική. Είναι η επανεκπαίδευση της προσοχής μας στον παρόν.
Σας βοηθά, να μπορείτε να εξισορροπείτε, το σώμα με το νου, να βρίσκετε λύσεις και να επιλέγετε το καλύτερο για σας και τους γύρω σας, κάθε φορά. (Δείτε παρακάτω, μία απλή βιωματική πρακτική εκπαίδευσης της προσοχής και του νου, στο παρόν και αν θέλετε την εφαρμόζετε καθημερινά)
Με Ευγνωμοσύνη στη ζωή